Skrzyp polny

Skrzyp polny

Roślina wieloletnia występująca w całej Europie, Azji i Ameryce Północnej. W Polsce rośnie na glebach kwaśnych, na polach, łąkach, przydrożach i w ogródkach. Wytwarza dwa rodzaje pędów. Wczesną wiosną żółtobrunatne pędy zakończone kłosem, w maju pojawiają się pędy zielone i szorstkie, to one właśnie znajdują zastosowanie w ziołolecznictwie. Przy rozcieraniu roślina charakterystycznie skrzypi, co jest związane z dużą zawartością krzemionki

Ziele skrzypu wykazuje łagodne działanie moczopędne, związane z obecnością flawonoidów i saponin. Jest stosowany w terapii obrzęków kończyn, przy infekcjach bakteryjnych i stanach zapalnych dróg moczowych. Rekomendowany jest w schorzeniach pęcherza czy nerek.

Skrzyp jest zalecany przede wszystkim w leczeniu i prewencji bólów kości, w zwyrodnieniu i zapaleniu stawów. Skrzyp zawiera dużo krzemu, w związku z tym jest zalecany w osteoporozie. Ma również działanie przeciwzmarszczkowe. Wzmacnia skórę, paznokcie i włosy.

Stosowanie:

  • Wewnętrznie w postaci zaparzonego, ususzonego ziela skrzypu
  • Zewnętrznie jako kompresy np. na trudno gojące się rany.